De cijfers liegen er ook niet om, in Nederland wordt veel overspel gepleegd. Twee op de vijf mannen met een relatie gaat wel eens vreemd en vrouwen schijnen met een aardige inhaalslag bezig te zijn wat het vreemdgaan betreft. Wat opvalt is dat mannen vaker vreemdgaan met een minnares die geen relatie heeft en vrouwen vaak overspel plegen met een man die wel een relatie heeft. Dit heeft te maken met het feit dat mannen niet graag op de tweede plaats willen staan. Maar vreemdgaan blijft meestal catastrofaal voor een relatie, ruim 30 procent van de echtscheidingen zijn het gevolg van vreemdgaan.

En als ik zie hoe vaak zowel mannen als vrouwen bij het uitgaan, op de sportvereniging en op het werk openlijk aan het flirten zijn en het grote aantal mislukte relaties en overspel dat ik de laatste jaren heb mogen aanschouwen, dan stemt me dit vaak toch wel enigszins somber en ben ik bang dat vreemdgaan nog veel vaker voorkomt dan we om ons heen zien en dat maar een klein gedeelte werkelijk uitkomt. Veel mensen zullen echter denken dat hun relatie mislukt is door verschillen in karakter (en in opzicht van eerlijkheid en trouw is dat meestal dan ook wel het geval) of omstandigheden. Maar vaak is het helaas zo dat de ander in de eindfase van de relatie al een intieme relatie had met iemand anders. Sommige mensen staan in deze periode namelijk erg open voor de aandacht van een ander en door weer verliefd te worden, of de steun van een minnaar(es), kunnen ze de stap om te breken met de oude relatie makkelijker maken. Ik denk zelf dat veel mensen niet weten en nooit zullen weten, dat een derde de oorzaak was van het uit elkaar gaan of de echtscheiding. Soms is het denk ik ook beter om het niet te weten omdat meestal mensen die uit elkaar gaan nog kinderen hebben waar ze nog jaren lang als vader en moeder voor moeten zorgen.

Geen schuldgevoelens over het vreemdgaan

Het lijkt er vaak op dat mensen die vreemdgaan geen enkel of weinig schuldgevoel kennen en dat is in zeker opzicht ook wel te verklaren. Verliefdheid en seksuele spanning zijn een goede afleiding voor schuldgevoelens ten opzichte van de eigen partner. Mensen die verliefd zijn of een spannende affaire hebben kunnen door alle pretstofjes die door hun lichaam stromen niet echt gevoelens (van schuld of begrip of enig inlevingsvermogen) richting hun partner voelen. Zelfs als het vreemdgaan, uitkomt voelen ze zich wel schuldig over het (nu vaak zichtbare) verdriet dat ze hun partner aangedaan hebben, maar zorgen de verliefde hormonen er voor dat ze hier eenvoudig overheen kunnen stappen. Deze schijnbare onverschilligheid kan voor de bedrogen partner nog eens extra pijnlijk zijn en de emoties nog meer laten oplopen, maar dit in gedachten houdende kunt u misschien iets makkelijker het gedrag van de ander relativeren.

Het slachtoffer van het vreemdgaan

Wanneer uw partner u ontrouw is dan is dat waarschijnlijk een zeer vernederende ervaringen, u voelt zich machteloos, bedrogen, alle vertrouwen dat u had is op dat moment stuk en u voelt zich erg boos. Ontrouw is een enorme aanslag op uw gevoel van eigenwaarde en het zal zeker in het begin moeilijk zijn om weer iemand te vertrouwen. Wat ik wel geleerd heb ik om voor mijzelf op te komen en overspel niet meer te accepteren, maar voor zichzelf opkomen is vaak een probleem van de persoon die bedrogen is. Ik heb zelf ooit iemand een tweede kans gegeven waarna ik kort daarna weer bedrogen werd en voor mij is overspel nu het einde van een relatie want de basis van een relatie moet eerlijkheid en vertrouwen zijn. Om uzelf enigszins gerust te stellen kunt u zich bedenken dat uw relatie toch al gedoemd was te mislukken en dat het door het vreemdgaan alleen maar in een stroomversnelling is gekomen. Een troostende gedachte kan ook zijn dat die bedriegen ook zelf een groot risico lopen om bedrogen te worden en dat eerlijkheid het langst duurt. Bedenk dat een relatie die met overspel begonnen is meestal geen succes kan hebben omdat beide partners of een van de twee niet uitblinken in eerlijkheid en betrouwbaarheid en dat een relatie die met overspel begint ook vaak met overspel eindigt.

Het is ook belangrijk om door het vreemdgaan niet het vertrouwen in mensen en relaties te verliezen, u bent zelf eerlijk en betrouwbaar en er lopen genoeg andere mensen op deze wereld rond, die goede partners kunnen zijn en die ook net zo oprecht, eerlijk en betrouwbaar zijn als u. Wanneer u weer een partner kunt vinden die u kunt vertrouwen en die vertrouwen kan vinden bij u, dan bent u uiteindelijk betere af en gelukkiger dan toen u bedrogen werd. De weg hier naar toe kan moeilijk zijn maar ook de soms heftige emoties van bedrogen zijn helen op de duur, dat weet ik ondertussen uit eigen ervaring, maar neem de tijd om de pijn van het bedrogen zijn te laten helen!

Geef de genen maar de schuld van het vreemdgaan

Het excuus dat vreemdgaan in de genen zit is volgens mij grote kolder, we hebben duizenden jaren evolutie achter de rug en het is wel erg makkelijk het wangedrag af te schuiven op het feit dat men er niets aan kon doen, omdat het nou eenmaal in de genen zit. Volgens mij is het wel zo dat de huidige media zoals TV een slecht beeld scheppen over sex en vreemdgaan en dit kan bij sommige mensen de indruk wekken dat het heel normaal is en het verlangen naar meer en anders aanwakkeren. Helaas is het gras bij de buurman altijd groener, en zal men in het altijd verleidingen moeten weerstaan.

Verschil tussen mannen en vrouwen bij vreemdgaan

Mannen hebben vaak het excuus dat ze in hun huidige relatie iets (meestal sex) te kort komen maar de meesten willen eigenlijk van twee walletjes eten. Ze willen meestal hun huidige partner niet kwijt maar zoeken hun andere behoeften buiten de deur. Ze zitten vaak vast in een huwelijk en proberen hun ontevredenheid op deze wijze op te lossen. In de groep mannen die vreemdgaan zijn er duidelijk een aantal verschillen:

• Het versierders type is een man die nooit volwassen is geworden, hij blijft zijn hele leven vrouwen versieren en bewijzen dat hij mannelijk en aantrekkelijk is.
• Het machtstype wil overal de baas zijn, hij ziet alles als zijn eigendom, ook vrouwen en hij accepteert geen nee.
• De impulsieve man versiert een vrouw zonder over de gevolgen na te denken, als zijn vrouw zou vragen of hij ook wel eens aan haar gevoel gedachte heeft zal het antwoord meestal nee zijn.
• De getraumatiseerde man is psychisch beschadigd en zoekt vanuit een behoefte aan begrip of boosheid om zijn slechte relatie een andere liefde.

Vrouwen gaan vaak vreemd om de aandacht die ze in hun relatie missen of om het gevoel te hebben dat ze nog aantrekkelijk zijn en in de markt liggen. Ook het onschuldig flirten om te zien of mannen nog reageren of om te plagen kan uit de hand lopen.

Kan een relatie het vreemdgaan overleven?

Veel mensen zeggen dat als de partner vreemdgaat dit voor hen het einde van de relatie is, maar vaak pakt het toch anders uit. Alles wat u samen heeft opgebouwd is ook belangrijk en dan is het plaatje opeens niet meer zwart/wit. Hoe u er uiteindelijk mee omgaat, is ook afhankelijk van de reden waarom de ander is vreemdgegaan en hoe vaak het al is voorgekomen. De grote vraag is toch of er weer een relatie van vertrouwen op te bouwen is en of de ander oprecht berouw heeft. Dan moet u zelf bepalen of u de ander kunt vergeven, wat u ook doet de beslissing is aan u. Wanneer het u lukt om uw partner echt te vergeven, dan wacht er een nieuwe uitdaging en dat is de relatie weer opbouwen, samen werken aan eventuele problemen die mogelijk de oorzaak waren en weer werken aan het wederzijdse vertrouwen. Het zal duidelijk zijn dat hier ook een behoorlijke taak ligt voor de persoon die ontrouw is geweest, deze zal heel duidelijk weer moeten werken aan het terugwinnen van het vertrouwen. Maar ik heb meegemaakt dat relaties deze ervaring overleefd hebben en er zelfs sterker door geworden zijn.

Zie ook artikelen over vreemdgaan van Hein Pragt op: www.heinpragt.com

Onderzoek naar vreemdgaan bij zebravinken

Uit een onderzoek van Duitse wetenschappers blijkt dat zebravinken die vaak vreemdgaan dit gedrag geërfd hebben van hun ouders. Wanneer een of beide ouders de neiging hadden om vreemd te gaan dab vertonen hun jongen dezelfde neigingen om hun partner te bedriegen, ongeacht het geslacht. De conclusie van het onderzoek is dan ook dat het seksuele gedrag van de vogels voor een belangrijk deel wordt doorgegeven via de genen. Dit gedrag is ook terug te voeren op mensen volgens de onderzoekers, ook bij mensen is het statistisch zo dat wanneer de ouders promiscue gedrag vertonen de kinderen ook vaker en makkelijker vreemdgaan.

Uit het onderzoek bij zebravinken bleek dat mannetjes die vaak vreemd gingen gemiddeld genomen de meeste jongen verwekten en al deze jongen (zowel de mannetjes als de vrouwtjes) erfden de neiging om hun partner te bedriegen. Normaal gesproken vormen zebravinken koppels voor het leven, net als duiven en zwanen maar er was al langer bekend dat sommige van de vinken ook ‘buitenechtelijke’ relaties aangingen. Vooral de mannetjes hebben daar evolutionair gezien baat bij omdat ze op die manier meer jongen verwekken en hun genen zich dus meer verspreiden. Voor vrouwtjes lijkt er geen voordeel te halen, ze lopen door vreemd te gaan vooral het risico om hun vaste partner te verliezen. Bij vrouwelijke zebravinken zou het gedrag dus puur genetisch bepaald zijn.