Liefdesverdriet is vergelijkbaar met afkicken en die vergelijking gaat verder op dan u denkt. De oorzaak ligt namelijk in de fysieke onthoudingsverschijnselen van een verloren liefde en het gebrek aan de lekkere stofjes die tijdens de liefde en verliefdheid door het lichaam stromen. Het hart is niet datgene dat pijn doet maar de hersenen moeten terug schakelen naar een nieuwe biochemische toestand. Alle stofjes die al die plezierige lichamelijke en geestelijke reacties en gevoelens veroorzaakten, vallen weg en bewerkstellingen nu juist het omgekeerde, dit zijn dus letterlijk afkick verschijnselen. Zeker in het begin is dit nog vermengd met de oude emoties van verlangen, behoefte aan fysiek contact en gehechtheid. Deze combinatie maakt liefdesverdriet zo verwarrend en moeilijk voor het verstand om greep op te krijgen.
Wie verlaten is door zijn of haar wederhelft is vaak bezeten met het terugkrijgen van de geliefde en de achtergebleven persoon breekt zich het hoofd over wat er fout ging en hoe de vlam weer aangewakkerd kan worden. Soms doen mensen in deze toestand hele rare dingen, zoals een jongen die een overval in scene zet zodat hij de held kan spelen, het lijkt er op dat men in deze toestand niet helemaal toerekeningsvatbaar is. Het vreemde is dat naarmate de teleurstellingen toeneemt ook het verlangen weer toeneemt, het meest onzinnige dat u in dit geval kunt zeggen tegen iemand met liefdesverdriet is: 'kom op er is geen handvol maar een landvol'. De persoon met liefdesverdriet is nog geheel in de ban van de verloren liefde en denkt (nog) niet aan een nieuwe liefde.
Liggen liefde en haat echt dicht bij elkaar?
Mensen die liefdesverdriet ervaren zitten vaak tussen gevoelens van liefde en haat in. Ze vragen zich af hoe het mogelijk is dat we degene van wie we het meeste houden tegelijkertijd ook intens kunnen haten? Liefde en haat zijn niet elkaars tegenpolen, het tegenovergestelde van liefde is namelijk onverschilligheid en geen belangstelling. Wanneer de liefde gefrustreerd raakt, zetten onze hersenen de passie om in woede en kwaadheid. Waarschijnlijk is het zo dat woede en haat ertoe bijdragen dat men zich sneller los kan maken van de ex partner, bovendien leiden dit soort gevoelens tot strijdvaardigheid wat een hogere overlevingskans tot gevolg heeft. Wanneer men uiteindelijk kan accepteren dat de liefde voorbij is volgen uiteindelijk wanhoop en daarna berusting fase en het accepteren van het verlies, uithuilen en opnieuw beginnen.