Aphrodite was zo jaloers geworden op Psyche dat zij het Orakel liet bevelen om Psyche naar een eenzame plaats in het gebergte te brengen, vanwaar de goden haar een echtgenoot zouden brengen. Tegelijkertijd gaf Aphrodite haar zoon Eros de opdracht om Psyche verliefd te laten worden op de meest afzichtelijk man die er op aarde rondliep.

Diep bedroefd gehoorzaamden de ouders van Psyche en deden wat hen werd opgedragen door het Orakel. De bruiloftsstoet die Psyche naar het gebergte begeleidde leek meer op een begrafenisstoet, want iedereen was treurig dat dit moest gebeuren maar Psyche berustte in haar lot. Nadat zij helemaal alleen achtergelaten was in de bergen, kwam Eros om zijn opdracht uit te voeren. Toen hij het beeldschone prinsesje zag raakte hij zo in de war, dat hij zichzelf verwondde met één van zijn eigen pijlen.

De liefdesgod Eros werd op slag verliefd op het meisje, hij liet de bange Psyche door de westenwind dragen naar een vallei, in een paradijs van bloemen en planten. Een grot werd haar woning en haar bed was gemaakt van het zachtste mos die je maar kon bedenken. Nimfen kwamen haar dagelijks verzorgen en ze werd vrienden met de dieren van het bos. Langzaam maar zeker verdween Psyches angst.

Als het nacht was, kwam Eros bij haar op bezoek en als Psyche het ruisen van zijn vleugels hoorde, dan was het net alsof de hemel voor haar opende. Psyche werd ook verliefd op Eros! Ze leefde in een roze droom… elke nacht kwam Eros en vlijde zich tegen haar aan en elke morgen voor het licht van het ochtendgloren hem aan haar kon tonen verdween haar mysterieuze geliefde weer.

Psyche vroeg zich af wie hij was, maar elke keer weer als zij het hem vroeg, kreeg zij geen antwoord. Ze mocht van Eros niet weten wie hij was en ze mocht hem nooit zien. Als ze Eros ooit zou zien, dan zou hij voor altijd bij haar wegblijven. Een lange tijd was Psyche gelukkig maar op een gegeven moment ging ze toch haar familie missen. Op een nacht smeekte ze hem om haar zusters eens bij haar te brengen. Dit vond Eros geen goed idee want dan zouden haar zusters zien dat Psyche verliefd was geworden en haar allemaal vragen stellen hierover.

Na veel aandringen van Psyche liet Eros zich toch door haar overhalen en zo kwam het dat de zusters van Psyche naar het gebergte kwamen om haar te bezoeken. En wat Eros vreesde gebeurde. De zusters haalde Psyche over om 's nachts een olielampje bij haar zijde te houden om Eros te kunnen zien. Toen Eros weer kwam en na hun liefdesspel naast haar in slaap viel, stak Psyche het olielampje aan en zag Eros! Zij schrok zo van zijn goddelijke schoonheid dat het olielampje dat ze vasthield trilde, en er een druppel gloeiende olie op Eros schouder viel. Met een gil van pijn werd hij wakker en verliet Psyche. Wanhopig zocht Psyche hem overal, maar kon hem niet vinden, zodat ze uiteindelijk Aphrodite om hulp vroeg. Aphrodite was de ongehoorzaamheid van Eros niet vergeten en was Psyche helemaal niet goed gezind. Dus gaf ze Psyche 3 onmogelijke opdrachten om uit te voeren als boetedoening.

Maar op Eros bevel hielpen de planten en dieren haar, ze moest een hoop zaden en graankorrels op soort uitzoeken, dit deden de mieren voor haar. Ze moest vlokken uit de gouden vacht van kwaadaardige schapen halen, maar het riet wees haar aan welke boomtakken de vlokken tegen de avond waren blijven hangen, zodat zie die zonder gevaar kon pakken. Ze moest water scheppen uit een waterval van de onderwereld rivier de Styx die bewaakt werd door kwade demonen, de adelaar van Zeus zelf hielp haar door het water in een kruikje op te scheppen.

Aphrodite had door dat Psyche was geholpen, want dit waren geen opdrachten die een sterveling kon volbrengen. Ondertussen was Eros, die het Psyche inmiddels al had vergeven voor wat ze had gedaan, naar Zeus gegaan en hem gesmeekt om Aphrodite gunstig te stemmen tegenover Psyche. Vertederd door het oprechte verdriet van de verliefde Eros gaf hij aan Psyche de godennectar te drinken zodat zij onsterfelijk werd. Zeus stelde Aphrodite gerust door haar te vertellen dat haar macht onaantastbaar was, en zij legde zich erbij neer en Psyche verkeerde voortaan onder de goden.

Drie jaar na zijn grote succes Beginnen met filosofie komt de Franse filosoof Luc Ferry met het vervolg. Ditmaal laat hij ons de Griekse mythologie ontdekken. Bijna zonder er bij na te denken gebruiken we talloze beelden die aan de mythen zijn ontleend: 'de koe bij de horens vatten', het 'Trojaanse paard' binnenhalen, de 'draad van Ariadne' volgen, een 'achilleshiel' hebben, terugverlangen naar een 'gouden tijdperk', de 'Melkweg' observeren, aan de 'Olympische Spelen' deelnemen... Uit deze kleine opsomming blijkt al hoezeer de Griekse goden en helden hun stempel hebben gedrukt op onze taal. Maar de mythologie is meer dan een verzameling fantastische verhaaltjes, sagen en legenden. Deze verhalen zijn niet zozeer bedoeld als literair tijdverdrijf, maar bieden een rijkdom aan levenslessen en diepe wijsheden. Ze proberen antwoord te geven op de vraag wat voor ons stervelingen een geslaagd leven is. Daarmee vormt de mythologie de oorsprong en de kern van de klassieke wijsheid die door de Griekse filosofie niet lang daarna in een abstracte vorm zou worden gegoten. Dit is het tweede deel van een beoogde vijfdelige serie over filosofie en de belangrijkste fasen van haar geschiedenis. Op eenvoudige en levendige wijze schetst de Franse filosoof en auteur Luc Ferry de belangrijkste verhalen uit de Griekse mythologie vanuit een specifiek filosofisch perspectief. Zo wil hij de verborgen 'wijze lessen' aan het licht brengen en uitleggen waarop de talloze verhalen berusten zonder de klassieke teksten geweld aan te doen en door onderscheid te maken tussen oorspronkelijke versies en latere varianten. De mythologie belooft ons niet het eeuwige leven - in tegenstelling tot religies -, maar probeert een antwoord te vinden op de vraag hoe wij stervelingen binnen de begrenzing van ons bestaan een goed leven kunnen leiden, vrij van angsten en in overeenstemming met de kosmos. De lezer wordt rechtstreeks aangesproken en getutoyeerd, omdat de auteur zich in eerste instantie tot jongeren vanaf ongeveer achttien jaar richt. De duidelijke opbouw en heldere stijl maken dit boeiende boek toegankelijk voor iedereen.