Het einde van de liefde

(C) 2010 Hein Pragt

Uit ervaring heb ik helaas in dit leven al meerder keren mogen meemaken en om mij heen kunnen constateren dat op liefdesrelaties vaak ook een uiterste houdbaarheidsdatum zit. Deze staat echter nergens vermeld en maar enkele mensen houden het levenslang vol. Hoewel dit niet een erg liefdevol onderwerp is, hoort het helaas ook bij de liefde. Het lijkt of tegenwoordig sneller een relatie verbreekt maar ook sneller weer relaties aangaat. Men zou kunnen constateren dat men relaties, liefde en trouw iets minder serieus neemt. In iedere liefdesrelatie zijn er hoogtepunten en dieptepunten en liefde is helaas, in tegenstelling tot de taalkunde, wel een werkwoord. Wat ook meespeelt is dat zowel mannen als vrouwen steeds onafhankelijker van elkaar geworden zijn en het sociaal ook meer geaccepteerd is dat mensen uit elkaar gaan of gaan scheiden. In de laatste 10 jaar heb ik veel over dit onderwerp geschreven en ook over het opnieuw beginnen na een breuk in de relatie of een echtscheiding en hoe men, zeker als er kinderen in het spel zijn, het beste om kan gaan met zijn ex partner.

Soms gaan mensen uit elkaar in goed overleg en zien beiden het verder voortzetten van een relatie niet meer zitten en sommige mensen gaan dan ook “als vrienden uit elkaar”. Maar helaas is het meestal zo dat een van beiden de relatie verbreekt en de ander met liefdesverdriet achterlaat. Dat wil niet zeggen dat de persoon die het initiatief neemt geen verdriet heeft, maar deze heeft meestal al langer naar deze situatie (ook emotioneel) toegewerkt en heeft al een stuk verwerking gehad. Dit kan soms voor de verlaten partner als koud en kil overkomen. Ook kan het voorkomen dat mensen uit elkaar gaan in goed overleg en als vrienden, wanneer een van de partners er achterkomt dat de ander al een tijd een andere relatie had en dat dit overspel de eigenlijke aanleiding was. Dit kan de tik achteraf nog iets groter maken. Maar in de meeste gevallen is het belangrijk om, hoe gekwetst u zich voelt, ook te realiseren dat u beter af bent zonder de ander en dat u niet moet blijven hangen in oude herinneringen en verdriet maar door moet gaan met uw leven.

Wraak op de ex

Het ergste dat mensen doen die verlaten of bedrogen zijn, is in hun gekwetste gevoel of ego, wraak gaan nemen op de ex partner. Sommige mensen gaan bijvoorbeeld zo ver dat ze (eventueel gemanipuleerde maar ook echte) naaktfoto's van hun ex op Internet plaatsen, of bijvoorbeeld een foto, de seksuele voorkeur van de ex samen met het telefoonnummer op een forum plaatsen. Dit soort dingen zijn vervelend voor het slachtoffer en ook strafbaar voor de dader. Bovendien maakt de dader meer kapot dan hem of haar lief is. Maar ook in echtscheiding zijn mensen vaak nog vol van verdriet en wrok op het moment dat ze de belangrijke dingen voor de rest van hun leven moeten regelen in een convenant zoals de verdeling van de goederen, de omgang en verzorging van de kinderen en eventuele onderhoudsbijdragen in de vorm van alimentatie. Vaak worden de kinderen en de omgangsregeling, de verdeling van de goederen of de alimentatie ingezet om wraak te nemen op de ex. Ik pleit er dan al lang voor om bij een echtscheiding eerst een voorlopige voorziening te treffen en om dan verplicht na een half jaar een definitieve versie te maken. Dit zou heel veel leed kunnen voorkomen en als het in het begin mis gaat dient er goede mediation te zijn. Dit zou de Nederlands staat achteraf miljoenen kunnen besparen doordat mensen elkaar niet om elk wissewasje voor de rechtbank slepen. Ook is het zo dat wanneer de alimentatie als rechtvaardig beschouwd wordt er minder vaak sprake is van het niet nakomen van de verplichtingen. Denk er aan “wraak is de gifbeker die u zelf drinkt, in de hoop dat de ander sterft”. Met wraak acties maakt u op langere termijn vaak meer kapot dan u lief is en het korte moment van voldoening weegt vaak niet op tegen alle ellende die het daarna op gaat leveren.

Zie ook: Ex vriendin naaktfoto's en gemanipuleerde naaktfoto's.

(C) 2010 Hein Pragt

Een serieus bijgeloof dat zelfs wel eens onderzocht is, lijkt de zogenaamde “seven year itch”. Dit zou de tijd zijn dat het gaat “jeuken” in een relatie. Meer serieus onderzoek is er gedaan dat volgende de evolutie een vrouw na vier jaar uitgekeken is op haar minnaar. Uit nieuw internationaal onderzoek blijkt dat er eerst die magische grens van zeven jaar bestond maar dat nu het geluk al ernstige deuken begint te krijgen na vijf jaar. Men kan verschillende redenen aanvoeren voor deze verschuiving, jongeren geloven niet meer in één relatie voor het leven en we zijn zo op jacht naar geluk dat mensen sneller van partner wisselen dan vroeger. Vrouwen maken een inhaalslag omdat ze minder afhankelijk en beter opgeleid zijn dan vroeger. Beide geslachten maken dus ook meer kans om iemand tegen te komen en de liefdes kansen te vergroten, ook wanneer men al een relatie heeft. Ook merk ik zelf dat het respect voor de relatie van een ander sterk is afgenomen en dat men eerder vreemdgaat en een gebonden persoon probeert te versieren, ook internet en alle persoonlijke communicatie middelen van tegenwoordig dragen hier aan bij. En hoe meer keus, hoe meer kansen, hoe meer twijfel en hoe sneller we denken dat het geluk ergens anders beter te vinden is.

En een nieuwe relatie lijkt vaak leuk en spannend, maar wanneer men zo snel zijn relatie opgeeft voor iets nieuws loopt men het risico van relatie in relatie te blijven duiken omdat er telkens wel weer iets nieuws, moois en spannends voorbij komt. Ook is mijn ervaring uit mijn naaste omgeving dat relaties die beginnen met overspel ook vaak weer met overspel eindigen.

(C) 2010 Hein Pragt

Cijfers over verbroken relaties zijn moeilijker te vinden omdat hiervan meestal geen registratie gedaan wordt maar het aantal echtscheiding en de cijfers die hier bij horen zullen ongeveer representatief zijn voor relaties zonder huwelijk. De volgende cijfers zijn van het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS). Het aantal echtscheidingen waarbij minderjarige kinderen betrokken zijn, lag in 2008 iets boven de achttienduizend. Dat is ruim de helft van alle echtscheidingen (CBS, 2009). De ontbindingen van andere samenlevingsvormen zijn niet meegeteld. In de jaren zeventig en tachtig nam het aantal scheidingen in Nederland enorm toe, de laatste jaren is het aantal scheidingen redelijk stabiel. In het jaar 2001 was er wel een piek en vervolgens een lichte afname, maar de laatste jaren is het redelijk stabiel. Ten minste 15 procent van de kinderen in Nederland maakt een scheiding mee. Van alle huwelijken strandt ongeveer een op de drie (CBS) en tegenwoordig komt echtscheiding meer voor bij lager opgeleiden dan bij hoger opgeleiden. Vroeger was het omgekeerde het geval, misschien is de verklaring dat ongehuwd samenwonen meer voorkomt, vooral bij hoger opgeleiden. Onderzoekers verklaren het verschil in scheiding tussen hoger en lager opgeleiden ook wel eens uit de betere communicatieve vaardigheden van hoger opgeleiden waardoor die beter in staat zijn conflicten samen op te lossen. In Nederland waren er in 2005 twee scheidingen per duizend inwoners, dat is net zoveel als in de hele Europese Unie. Nog enkele cijfers over echtscheidingen die waarschijnlijk ook opgaan voor ongehuwde relatiebreuken.

• Vrouwen zijn gemiddeld 38 en mannen zijn gemiddeld 40 jaar als ze gaan scheiden;
• één op de zes echtscheidingen verloopt problematisch;
• in Nederland maakt 1 op de 6 kinderen onder de 21 een scheiding van de ouders mee;
• één op de drie huwelijken eindigt in echtscheiding;
• in vier van de vijf echtscheidingen is de vrouw de eisende partij;
• één op de vijf gescheiden vaders heeft geen contact meer met zijn kinderen;
• één op de twee gescheiden mensen noemt het niet meer goed met elkaar kunnen praten of het botsen van de karakters als reden voor hun scheiding;
• één op de drie noemt overspel als reden voor hun echtscheiding;
• één op de vier zegt dat seksuele problemen de reden waren voor hun echtscheiding;
• één op de vijf noemt financiële problemen als reden voor hun echtscheiding.

(Bron: CBS)

In de helft van de gevallen houden ex-partners volgens het onderzoek van het (CBS) na de scheiding een redelijk tot goed contact met elkaar. Wanneer er kinderen bij de scheiding betrokken zijn, verliezen ongeveer twee op de tien paren na de scheiding het contact met elkaar. Dat is minder dan bij ex partners zonder kinderen. Wel is er volgens 34 procent van de ex-partners na de scheiding sprake van een slecht contact. Hoe goed het contact met de kinderen is, blijkt af te hangen van het contact met de ex-partner.